9.1.11. Duchamp’ın Çeşmesi ve Suyun Morfolojisi: Sanatta Akışkanlık Otomat ve Devinim

9.1.11. Duchamp’ın Çeşmesi ve Suyun Morfolojisi: Sanatta Akışkanlık Otomat ve Devinim

zenodo.15992522 9.1.11. Duchamp’ın Çeşmesi ve Suyun Morfolojisi: Sanatta Akışkanlık Otomat ve Devinim
PDF-75x75 9.1.11. Duchamp’ın Çeşmesi ve Suyun Morfolojisi: Sanatta Akışkanlık Otomat ve Devinim

Yazar: Mehmet Sıddık TURAN & Abdül TEKİN

Yıl: 2025 Cilt: 9 Sayı: 1 Sayfa: 178-196

Özet: Bu çalışma, suyun aracı niteliği doğrultusunda sanatın bir imgesi olarak sahiplendiği estetik, simgesel, metaforik ve mekansal anlamları araştırmakta; özellikle meydanlardaki çeşmelerde ve anıtsal heykellerde suyun nasıl bir anlatı öğesine dönüştüğünü incelemektedir. Bu bağlamda, suyun yalnızca yaşamın ve doğanın kaynağı olan fiziksel bir unsur değil, aynı zamanda çözelti, akışkanlık, temizleyicilik, dönüşüm ve geçiciliği temsil eden güçlü bir sanat metaforu olduğu ortaya konulmaktadır. Araştırma, suyun tarihsel ve güncel kamusal sanat örnekleri üzerinden analiz edilmesi yoluyla, onun görsel sanatlarda zaman, bellek ve güç ilişkilerini nasıl taşıyıcı bir unsur olarak üstlendiğini göstermektedir. Bu dönüşümün sanatla ilişkisi, Marcel Duchamp’ın Çeşme isimli yerleştirmesi üzerinden derinleştirilmiştir. Çeşme ve su üzerindeki iktidar potansiyeli, otonom bazı tasarımlar aracılığıyla ve bu tasarımların görünürlüğü bağlamında değerlendirilmiştir. Otonom düzeneklerin sunumundaki estetik uygulamaların, biçimsel bir ilişki doğurduğu anlaşılmıştır. Duchamp’ın Çeşme’sinde sıvı bir fıskiye yerine bedenin fıskiye olarak kullanılması, pisuvarın yatay konumlandırılmasıyla birlikte de bir havuz izlenimi yaratmakta ve kamusal alan ile su ilişkisine yönelik protest bir eleştiri ortaya koymaktadır. Çalışma, nitel araştırma yöntemiyle yürütülmüş; verilen görsel örnekler aracılığıyla suyun hem iktidar merkezli bir imge olarak anıt ve meydan heykelleri üzerinden görsel analizi yapılmış, hem de mekân çözümlemesi ve sanat kuramları bağlamında değerlendirmeler sunulmuştur. Bulgular, suyun akışkan doğasının sanattaki sabit ve kalıcı formlarla kurduğu karşıtlık üzerinden, modern ve çağdaş sanatın doğa, beden ve zaman kavramlarıyla ilişkilenme biçimlerine dair yeni bir okuma imkânı sunduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, bu çalışma suyun sanatın akışkan doğasıyla kurduğu yapısal ve kavramsal ilişkiyi görünür kılmakta; ayrıca suyun, gücün stratejik bir politik öğesi ve uhrevi bir temsiliyet aracı olarak işlev gördüğü sonucuna ulaşmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Duchamp, Su, Çeşme, Su Morfolojisi ve Sanat, Robotik Otomatlar.

Kaynakça

Share this content:

Yorumlar kapalı.
Değerli yazarlar;
Dergimizin 2022 kış yayını (6. sayı 2. cilt)  için kabul edeceği makale sınırına ulaşılmış bulunmaktadır. Göndereceğiniz makaleler bir sonraki sayı olan 2023 yılı 7. sayı 1. cilt makaleleri arasında değerlendirilecektir.